het begin

Dit is wat ik mij herinner. Wie herinnert meer?

Ergens in het jaar, ergens in Sint-Truiden. In het Speelhof kondigde Greta trots aan dat ze een wandeling met vragen door haar mooie geboortestad voor ons bedacht had. Haar broers zouden de groepjes gidsen en haar kinderen zouden voor de vragen, de punten en de eindwinnaar zorgen. Oh ja, en wij moesten ook nog een teamliedje bedenken en dat mochten we dan ergens tussen het eten komen zingen.Als pubers betreurden we het dat we niet allemaal in hetzelfde groepje zaten.'Hoelang bestaat het boekenclubje?'. We nipten aan ons citroenjenevertje, Marleen en ik. De andere teamleden keken verwachtingsvol naar ons. Greta's zoon daagde ons uit.'Tja dat is moeilijk te zeggen' .De twee andere vragen voor deze halte (Begijnhof, Gangelhof, Stadspark?) werden ondertussen bediscussieerd door de overige teamleden. Wij waren de boekenclubbers.'Wij kennen elkaar al zo'n goeie vijfentwintig jaar'. Hatelijk die vijftigjaarvragen.'Ons boekenclubje ontstond in het 2 op 3 meter bibliotheekje in het malse Haspengouw.''Dan heb ik nog eens een eenmalige leesavond over de lesbische roman gegeven.''Jaja, waarvoor de literatuur allemaal kan dienen'' Ik heb het toch over de ruimte gehad, de constructie van de identiteiten, bildungsroman en picareske...''pure liefde voor de literatuur''ook''Het boekenclubje. Laat mij eens denken. Rozen en tortilla's. Dat was het eerste zeker.''Als we het eerste boek kunnen geven, krijgen we dan ook een punt?''Nee, het aantal jaren.''Amai, strenge opvoeding''Begin jaren '90, denk ik'.Aan tafel gingen we vlug als boekenclubbers samen zitten. ' Wanneer zijn wij opgestart?''Het idee is bij mij thuis ontstaan' zei Renhilde.'Hoe bij jou thuis?''Weet je dat niet meer? Ik had jullie uitgenodigd voor een etentje en kerstvertellingen''Dat herinner ik me nog goed', antwoordde Marleen met een aarzeling.'Ik was daar niet bij, geloof ik.' zei Greet.'Dat kan goed zijn, want ik heb je pas leren kennen in het boekenclubje''Het was wel een heel gezellige avond. Buiten koud, de living zat goed vol. Wij allemaal in de sofa. Als de ene iets wou drinken moesten we allemaal naar voor buigen. Zo dicht zaten we naast elkaar. En jij maar van die kleine bordjes met lekkere hapjes uitdelen.''Ja, en dan Frank die ineens opstond en begon te vertellen''Ik krijg er nog kippenvel van''Ja, dat was magisch.''En toen hebben wij gezegd dat we een boekenclubje zouden opstarten?''Ja, absoluut zeker van.''Ik herinner het mij niet meer'Hm, het is een breugheliaans buffet.'Zo kennen we ons Greta wel'