We hebben dit boek al besproken in 1997. Niet dat dit een argument is om het boek niet nog eens te bespreken. Zeker in de actuele politieke context lijkt dit een waardevol boek.
ik herinner mij de leesgroep niet meer, maar hier is een link naar vragen
http://www.randomhouse.com/vintage/read/reader/
opvallend in deze leesgroep is de afwezigheid van het persoonlijke.
Waarop ik zou focussen is, hoe het verhaal van Michaël en Hanna, de schuld van de tweede en eerste generatie becommentarieert en tegenspreekt, hoe de verteller de betrouwbaarheid van bronnen -van documenten, tot getuigenissen, naar herinneringen en zelfs vonnissen - in twijfel trekt. Welk voordeel heeft iemand om de 'waarheid' te vertellen of te verdraaien of strategisch feiten te presenteren. Wanneer is iets waar, voor ons?
OOk zou ik aandacht besteden aan de leeservaring op zich: de weerspiegeling van de gespleten houding van de verteller, het plaatsen naast andere verhalen over de tweede wereldoorlog, het verlangen naar een verbeeld verleden.
Ik zou ook ingaan op de geciteerde werken en bekijken of je deze schrijvers kon lezen tijdens de oorlog, wat de functie van het voorlezen en naderhand het lezen in dit verhaal is, voor Hanna maar ook voor ons nu.
Uiteraard zou ik de roman ook bekijken vanuit het perspectief van de bildungsroman: van zieke, tot minnaar, tot voorlezer, student,organisator, adolescent met een geheim leven, toeschouwer, rechter, schrijver.
Ik zou ook de momenten van liminality belichten.
Hanna's analfabetisme is de voedingsbodem voor Michaëls schrijversschap.
De redenering naar analogie volgend, vraag ik mij af welke vermogens wij ontwikkeld hebben naar aanleiding van Duitslands onvermogen?
ik herinner mij de leesgroep niet meer, maar hier is een link naar vragen
http://www.randomhouse.com/vintage/read/reader/
opvallend in deze leesgroep is de afwezigheid van het persoonlijke.
Waarop ik zou focussen is, hoe het verhaal van Michaël en Hanna, de schuld van de tweede en eerste generatie becommentarieert en tegenspreekt, hoe de verteller de betrouwbaarheid van bronnen -van documenten, tot getuigenissen, naar herinneringen en zelfs vonnissen - in twijfel trekt. Welk voordeel heeft iemand om de 'waarheid' te vertellen of te verdraaien of strategisch feiten te presenteren. Wanneer is iets waar, voor ons?
OOk zou ik aandacht besteden aan de leeservaring op zich: de weerspiegeling van de gespleten houding van de verteller, het plaatsen naast andere verhalen over de tweede wereldoorlog, het verlangen naar een verbeeld verleden.
Ik zou ook ingaan op de geciteerde werken en bekijken of je deze schrijvers kon lezen tijdens de oorlog, wat de functie van het voorlezen en naderhand het lezen in dit verhaal is, voor Hanna maar ook voor ons nu.Uiteraard zou ik de roman ook bekijken vanuit het perspectief van de bildungsroman: van zieke, tot minnaar, tot voorlezer, student,organisator, adolescent met een geheim leven, toeschouwer, rechter, schrijver.
Ik zou ook de momenten van liminality belichten.
Hanna's analfabetisme is de voedingsbodem voor Michaëls schrijversschap.
De redenering naar analogie volgend, vraag ik mij af welke vermogens wij ontwikkeld hebben naar aanleiding van Duitslands onvermogen?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten