Absoluut. Zeer goed boek voor de leesgroep. Origineel naar vorm en inhoud. Loepzuiver vertelperspectief. Ronde karakters, menselijk authentiek. Vladek zie ik zo voor me en ik kan me inleven in de kwetsbare Art . Meesterlijk hoe hij het persoonlijke zo in detail toont zodat het een publiek herkenbaar, tijd en ruimte overstijgend verhaal wordt. Subliem verhaal in laagjes: het diepmenselijke ambigue tussen vader en zoon in het nu en New York, het gruwelijke tijdens de tweede oorlog en in Polen, het onbegrijpelijke tussen de muizen enerzijds en de varkens en katten anderzijds in Polen en tijdens de tweede wereldoorlog, het tijdloze in de interactie tussen oorlogsvoerenden, het tijdloze van het verhaal van de overlevenden, het originele in de overgangen tussen het nu en toen. Art blijft niet alleen de zoon maar ook een Holocaustslachtoffer. Het stripmedium zet ons op het verkeerde been (ontspanning) maar werkt net daarom zo goed: verhoogt de gruwel van de oorlogservaring en de langdurige effecten op de mensen.. De ontmenselijking wordt krachtig getoond door de ‘lege diertekeningen’ én door alle oorlogsparticipanten te ‘verdieren’. Maus drukt het onzegbare uit, iets wat we met ons verstand en vanuit de geschiedenisboeken weten, maar nu ook ervaren, voelen. Maus heeft de oorlog in ons huis binnengebracht. Tijd, plaats, medium vertellen een uniek verhaal. Je kunt alleen maar dankbaar zijn dat je zo’n boek mag lezen, dat je zo’n gruwelijk verhaal op zo’n integere, authentieke manier ontsloten krijgt, dat er zo’n prachtige coherentie tussen vorm en inhoud gecreëerd wordt, dat je mag deelnemen aan dit verhaal.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten