Met ons gaat het goed

Met ons gaat het goed. Arno Geiger

In onze leesgroep geldt de regel dat je het boek eerst gelezen moet hebben, vooraleer je het mag voorstellen. Mijn leesgroepvriendinnen verwachten een motivatie waarom ik het boek wil bespreken in de leesgroep.

Ik zou aarzelen om dit boek voor te stellen: de karaktertekening is niet erg geloofwaardig, de vorm vernieuwt niet. In een goede hypertekst voegen de links een belangrijke bijdrage tot de betekenis van het boek. Dat heb ik hier niet gevonden. Bovendien hebben we al verschillende verknipte verhalen gelezen. Ik heb mij daarnaast ook geërgerd aan het taalgebruik (‘zwetende warmhoudovens), de langdradigheid (de technische uitleg), het te expliciete (als lezer weet ik heus wel dat je werkelijkheid gefragmenteerd geraakt als je je geheugen niet laat werken), de clichés (Ingrid en haar perfecte vrouw status en de man die geen zorgtaken op zich neemt), de ‘link rots’ ( wat is de functie van Richards secretaresse?, Johanna’s achtergelaten fiets?, de zelfmoordauto?). Het boek heb ik ten slotte als erg deprimerend ervaren.

Mocht ik echter wel dit boek voor onze leesgroep voorbereiden, dan zou ik meer naar het reflectieve werken.Het boek leent zich niet tot onderdompeling: de suspension of disbelief wordt telkens onderbroken door de weerberichten en de postmoderne structuur of de hypertekst.. Ik zou dus focussen op hoe wij met geheugen, betekenis, liefde en overspel, neutraliteit ed omgaan. Dit is een risico: indertijd heb ik Mira en … van Marianne Frederiksson voorgesteld, aangekondigd dat ik het boek geen literair hoogstaande kwaliteit toedichtte maar dat ik het wou hebben over het thema vriendschap. Dat boek en mijn voorstel zijn toen vakkundig gekraakt. Gelukkig kan ik nu wel het Verfremdungseffekt als vorm belichten dat het gevoelsleven van de protagonisten vertaalt. Sterk vind ik ook hoe Geiger ons, lezers, in dezelfde positie ten opzichte van de fictie plaatst als die waarin de personages tegenover hun werkelijkheid staan: toeschouwer, puzzelaar, op de drempel.

Ik zou beginnen met informatie te verstrekken over Arno Geiger en de Deutscher Buchpreis. Deze informatie haal ik van het net. Ik heb één recensie gevonden in Elsevier, maar ik ben geen lid, dus geraakt ik hier niet in.

Arno Geiger

Leescafé 9 januari 2006: universiteit Amserdam
Arno GeigerEs geht uns gut. Roman.München: Carl Hanser Verlag 2004.ISBN 344 62065 07, € 21,50Dit jaar werd voor het eerst de Deutscher Buchpreis uitgereikt. De uitverkorene was de jonge Oostenrijkse schrijver Arno Geiger, die met zijn laatste roman Es geht uns gut de jury van zijn kunst en kunde wist te overtuigen. Jurylid Bodo Kirchhoff vond dat het de schijver was gelukt, Vergängliches und Augenblick, Geschichtliches und Privates, Erinnern und Vergessen in eine überzeugende Balance te brengen. Het was volgens Kirchhoff een roman die nauwkeurig maar licht over het gewicht van het leven wist te vertellen. Es geht uns gut is een familieroman die drie generaties Oostenrijkse geschiedenis samenvat. Die voorbije tijden worden vanuit de optiek van verschillende vertellers belicht, waardoor een boeiend samenspel tot stand komt tussen herinneren en vergeten

http://www.student.uva.nl/DUI/object.cfm/objectid=056F3F61-9E59-4951-8DC39E14C51B5996/templateid=04B04E87-C38D-4172-80EC5B843BD3EEC1
29 december 2006

Arno Geiger werd in 1968 geboren in Bregenz; studeerde geschiedenis en germanistiek, werkt sinds 1993 als schrijver

The German Book Prize
As an annual award for the best German language novel the German Book Prize was presented for the first time just before the start of the Frankfurt Book Fair 2005. Austrian novelist Arno Geiger recieved the Prize for his epic family novel „Es geht uns gut“ („We are doing fine“), published by Hanser. The winner of the German Book Prize 2006 is a woman writer: Katharina Hacker received the award for her novel "Die Habenichtse" (The Have-nots"), published by Suhrkamp.
Founder of the prize is the Börsenverein des Deutschen Buchhandels (German Publishers & Booksellers Trade Association). The Prize is intended to draw attention beyond national borders to authors writing in German, to reading and to the keynote medium of the book. The partners of the Book Prize are: Dr. Florian and Gabriele Langenscheidt, Spiegel-Verlag, the Frankfurt Book Fair and the City of Frankfurt am Main.
Publishing companies in Germany, Austria and Switzerland can apply for the award by direct nomination of their titles.
http://www.boersenverein.de/de/100014%20(29 december 2006)

Over het boek

http://www.verbodenrijk.nl/roosendaal/leestiptekst.php#geiger

Iets minder positief gestemd (maar toch) ben ik over een andere roman, Es geht uns gut van Arno Geiger (Carl Hanser Verlag, München-Wien, 2005), een Oostenrijker.
Ook in dit boek treedt een verstrengeling op van het persoonlijke en het politieke, maar met dit verschil dat er geen culminatiepunt is: de roman leest eerder als een kroniek van een familie, tussen 1938 en 2001, over drie generaties heen. En de data alleen al zeggen dat het politieke in het leven van deze familie snijdt: in 1938 vond immers da Anschluss van Oostenrijk aan het Duitse Rijk plaats, en in 1955 werd het Oostenrijkse Staatsvertrag ondertekend, waardoor Oostenrijk ten eeuwigen dage neutraal zou moeten blijven.
Al die gebeurtenissen en andere, die tot de geschiedenis van het naoorlogse Oostenrijk behoren, spelen inderdaad een rol, maar enkel en alleen op de achtergrond: je hoeft dus amper kennis te bezitten van de geschiedenis van Oostenrijk in die periode, om het boek te kunnen volgen. Beklemmende passages bv. zijn die van het einde van de oorlog, als kinderen van veertien, vijftien jaar nog werden opgehitst om tegen de Russen te vechten in Wenen. Maar het vertelstandpunt is steeds dat van de optredende persoon, het zijn zijn of haar gevoelens en waarnemingen die weergegeven of verteld worden. Op politieke gebeurtenissen wordt nooit in detail ingegaan, die spelen zich als het ware boven de hoofden van de mensen af, ook al is een van de hoofdpersonen minister in de regering die het Staatsvertrag onderhandelt met de Russen (en anderen).
De titel is niet enkel ironisch bedoeld: vanaf de ondertekening van dat Staatsvertrag is het in zekere zin inderdaad enkel beter gegaan met Oostenrijk; de ironie van de titel ligt dan in de relativiteit van het begrip ‘gut’, en meer nog misschien in een zekere leegte die daar gepaard mee gaat, en die door de auteur toch wel mooi opgeroepen wordt soms.
http://inktspat.akycha.com/spat/?p=71
Discussie

Welk gevoel roept dit boek bij je op?
Waarom ben je blijven doorlezen of ben je gestopt?
Wat is je grootste ergernis?
Wat vond je heel sterk?
Heb je een citaat opgeschreven, aangeduid? Waarom?

Ik zou het volgende citaat belichten

Moet hij dan nu de eenzame man gaan spelen? Moet hij nu net als Alma het ene boek na het andere lezen om wijzer te worden, maar dan zonder de mogelijkheid de nieuwe wijsheid nog ergens voor te gebruiken? (204).

Waarop slaat de titel?
Wat lijkt het sterkste thema?

Hoe ervaar je de structuur?
Waarom wordt dit verhaal zo gefragmenteerd gepresenteerd?
Hoe eindigt het verhaal? Welke betekenis koppel je hieraan?

Hoe ervaar je de personages?
Hun onderlinge interacties?
Is er een parallellie of een contrast tussen de verschillende personages? Waarom?
Wie gaat er dood? Waarom net zij?
Waarom wordt het vrijen en vreemdgaan naast de non-communicatie en het emotioneel analfabetisme geplaatst?
Wat is het belang van onzichtbaarheid, neutraliteit?
Welk verband is er tussen neutraliteit en geheugen, tussen communicatie en geheugen, tussen emoties en geheugen?

Waarom speelt dit verhaal zich af in Wenen? Leeft deze stad zoals Barcelona bij Zafon?
Hebben de locaties (zoals de Donau, op de drempel, pakhuis, bijenhuis, New York) een symbolische betekenis?

Wat zijn de mijlpalen in de tijd?
Verwijst die honderd jaar naar Marquez of naar doornroosje of…
Welke periodes krijgen meer of minder verteltijd? Waarom?

Hoe definieer je geluk?

Hoe herkenbaar is het verhaal? De thema’s? (Deze vragen zullen niet echt apart gesteld worden. De ervaring heeft mij geleerd dat ze aansluiten bij de vorige vragen en dat wij onze herkenning verweven met de analyse van het verhaal)

Hoe gaan wij om met commerciële prijzen? Verdient dit boek een prijs?
Hebben nationale prijzen nog zin? Voor wie?
Wiens verantwoordelijkheid is het om het correct taalgebruik te checken?
Waarom lijkt dit boek verkoopbaar?