Wepion opnieuw

Hoe reageer je wanneer je een boek niet leuk vindt? Gisteren ben ik gestopt met mijn ergernis omdat ikmij nog zeer goed kon herinneren hoe ellendig ik mij in Wepion voelde. Ook ik had een slecht boek voorgesteld Mira en nog iemand van Frederickson. Heb nooit meer iets van haar gelezen. OOk ik had het thema als reden van voorstelling voor leesgroep gegeven, maar het mocht niet baten. Gisteren hoorde ik Greet uitleggen dat het toch goed was dat je zo'n boek leest omdat je je dan kunt verbeelden dat het leven van je studenten er waarschijnlijk niet altijd even rooskleurig uitziet. Wij hebben dan ook wel verteld over de pijnlijke verhalen van de studenten en hebben we ons zelfs afgevraagd waarom er geen screening gedaan wordt vooraleer je ouder (ma en pa) mag worden. Het sociale systeem of gebrek daaraan werd als oorzaak aangewezen. Dus we zijn wel even sociaalvoelend geweest.
Maar we hebben evengoed het boek neergesabeld. Toch vond ik dat jouw pleidooi voor laagdrempeligheid om zo'n harde waarheid te vertellen, waardevol is. Het boek is bovendien nog altijd populair want je kon het nog kopen in de boekhandel. Dat wil wat zeggen met een levensduur van gemiddeld enkele maanden in de boekhandel voor nieuwe titels. In de bib was het ook telkens uitgeleend.
We vonden het een boek van gemiste kansen: meoder-dochterrelatie, koffertjes, versnipperde brieven: had mooi kunnen zijn.
Jouw poging om ons voor een gezin te laten kiezen, kende weinig succes. We zouden ons niet onderdompelen in deze materie.

Is er een juiste manier om zo'n boek te kraken. Ik voelde het indertijd aan alsof ik gekraakt werd. Ik had zin om te vragen of jullie me nog wel mochten? Ik voelde mij afgekeurd en vervloekte het boek. Nooit heb ik nog een boek voorgesteld omdat het zo'n interessant thema is. En eigenlijk begrijp ik dat ook wel. Er zijn vele manieren om een thema bespreekbaar te maken maar blijkbaar niet via een docufictie gecamoufleerd als roman, en niet in de leesgroep.
Kunst doet je overleven in moeilijke situaties: het is door haar artisticiteit dat ze de moeilijke tijden doorstaan heeft. Ik weet niet of ik met deze stelling/interpretatie akkoord ga.
Kunst onttrekt je van de realiteit en dat kan je leven schaden (wat Ingrid zichzelf en haar dochter aandoet). Je kunt dissociëren en kunst creëren of je vervormt de werkelijkheid zodat je van een moordenares in een misstap van het gerechtelijk apparaat verandert. Zijn dit positieve functies?
Het is toch belangrijk dat we ook boeken van een mindere kwaliteit lezen. We zien dan pas hoe goed andere boeken geschreven zijn. Extremely loud en incredibly close, steekt hier kop en schouders bovenuit.