1 fles rode wijn, een dubbele trappist, een plat waterke én zoutjes!

mystory
1 fles rode wijn, een dubbele trappist, een plat waterke én zoutjes!

Marleen: allez,ik probeer. Zullen we beginnen met de eerste vraag?
Greta: ik heb mij rot geërgerd. Telkens opnieuw een ander verhaal en telkens ontdekte hij daarin toevallig dat meisje.
Patricia: Gaat het niet over wat we leuk vinden
Greta: of niet staat hier tussen haakjes.
Patricia: ok
Greta: ik vond het bij de haren getrokken
Patricia: vreemd, ik vond dat ook wel verwarrend, ja, maar ik denk dat het mij net in het verhaal trok. Het maakte mij alleszins nieuwsgierig. Waar wil hij naartoe en wat moet ik doen?
Greta: ik voelde mij gemanipuleerd.
Marie-Anne: ik vond die verschillende periodes wel interessant. Dat was zo precies of ik door mijn leven reisde.
Greta: ja de revolutie en de flower power…
Marie-Anne: mijn mama was in Parijs toen de studentenrevolutie uitbrak.
Patricia: wouw, zo’n historisch moment meemaken
Marie-Anne: zij vond dat niet zo leuk, voor die éne keer dat ze dan eens in Parijs kwam. En ze konden ook niet naar huis
Renilde: dat had wel iets vond ik, wij hebben die geschiedenis toch ook een beetje meegemaakt.
Anne: ik heb het niet uitgelezen.Ik ergerde mij aan zijn etaleren. Kijk eens wat ik allemaal weet.
Patricia: ik vond het wel leuk om te zien hoe hij telkens een situatie creëerde, zelf er buiten bleef staan, een vriend vond die hem naar die wereld en naar het stoute meisje gidste. Die vriend moest dan wel telkens sterven.
Greet: dat haat ik in boeken als je zo moet gaan zoeken.
Anne: ik ook, wat heb je nu aan zo’n boek?
Renilde: dat zegt niets over mijn leven of het leven dat ik ken.
Patricia: het zegt iets over de literatuur
Anne: en die karakters waren vlak.
Marleen: ja wat vond je van de karaktertekening, de evolutie in de karakters
Marie-Anne: die bleven toch hetzelfde?
Anne: dat vond ik ook. Hij bleef het brave jongetje en zij het stoute meisje. Dat zijn kartonnen karakters.
Marie-Anne: en dat die Ricardito dat allemaal neemt?Jongens toch, dat maakt mij kwaad.
Marleen: vlakke karakters, dus.
Patricia: maar hij groeide toch van vertaler, naar literair vertaler, naar schrijver?
Marleen: dat vind ik wel interessant
Anne: die personages leven niet.
Patricia: is typisch voor een allegorie.
Anne: ja het boek deed mij aan Elcerlyck denken.
Greet: een allegorie?
Anne: iedere brave jongen, ieder het stout meisje. Dat soort boeken lees ik niet graag.
Renilde: ik vond dat een sm-relatie.
Greta: wat?
Renilde: dat is toch zo. Ik heb gelezen dat dat zo gaat.
Patricia: sm…dat is nu helemaal niet bij me opgekomen!
Renilde: allez, dat is toch niet normaal, ik bedoel, voor ons normaal. Maar er zijn mensen die dat graag hebben, die vernedering.
Marleen: maar met die winden
Marie-Anne: ja wat was daar de bedoeling van?
Renilde: maar bestaat dat?
Marie-Anne: dat weet ik niet.
Renilde: er bestaan toch middelen ertegen?
Marleen: bonen en ajuinen zullen ze dan verwerken zeker.
Marie-Anne: maar hoe kan die zo’n relatie beschrijven? Is dat iets uit zijn leven?
Marleen: wacht , dat heb ik opgezocht.Hij is geboren in Peru in 1936. Dan is hij nu…
Patricia: 70
Marleen: 80
Patricia: 80?
Marleen: Ah nee, 70.Zijn ouders waren gescheiden. Tot zijn tiende woonde hij in Bolivia bij zijn moeder, die mishandelde hem.Dan is hij terug naar Peru gegaan, naar zijn vader. Daar woonde een tante bij hen in en die mishandelde hem ook.
Marie-Anne: ah
Marleen: wacht, het strafste komt nog: met die tante is hij op negentienjarige leeftijd getrouwd.
Marie-Anne: dat moet wel, want daar zo over schrijven.
Greet: ja Marleen, waarom heb jij dit boek gekozen?
Marleen: eu, ik had het nog niet gelezen.
Greet: dat kan wel niet.
Marleen: maar ik had wel een recensie in De Standaard gelezen en het cadeau gegeven aan Renilde.
Renilde: dus ik moest het wel lezen.
Marleen: er stond in dat het humoristisch was.
Anne: humoristisch.Dat staat op de achterflap, maar ik vind het boek helemaal niet humoristisch.
Marie-Anne: dat vind ik nu ook niet.
Anne: wat mij irriteert, is dat haar lichaam telkens zo in detail beschreven wordt.
Greta: is dat zo?
Anne: niet alleen haar lichaam, maar wat zij aan heeft
Patricia: misschien heeft dat wel een functie?
Anne: het irriteert mij, jong strak
Marie-Anne: ik vond het wel ongeloofwaardig dat dat stoute meisje zich zo kon vermommen in al die situaties.
Renilde: en zo al die accenten kon spreken.
Marleen: dat zal wel door die armoede komen zeker.
Patricia: er bestaat een speigelwerking tussen die brave jongen en dat stoute meisje.Ze blijven allebei zichzelf. Alleen stond Ricardito altijd naakt buiten de groep en zij verkleedde zich en ging altijd op, als een kameleon, in die tijd en ruimte.
Greta: vorm en inhoud, dan.
Patricia: dat heb ik eraan verbonden
Greet: het kan wel goed zijn, he, dat dat allemaal zo bedoeld is, maar vind je dat dan niet zo bewerkelijkt.
Patricia: bewerkelijkt?
Anne: zo gezocht. Je moet toch een roman kunnen lezen, zonder daar allemaal rekening mee te houden. Die roman moet toch bestaan zonder naar de vorm te moeten kijken?
Greet: dat vind ik ook: de vorm verdwijnt in een goede roman.
Anne: het moet toch plezierig blijven om een goede roman te lezen.
Marleen: vorm creëert betekenis.
Anne: oh betekenis. Vind je niet dat alles tegenwoordig betekenis is, ik vind dat zo… ik lees een boek omdat ik daarin kan opgaan.

Pallieter pauzeert aan de tafel. Alle tafels zitten ondertussen vol.

Pallieter: willen jullie nog iets drinken?
Marie-Anne: zullen we een fles bestellen? Drinkt iedereen van op het vat?
Anne: nee, ik had de fruitige besteld, maar doe maar.
Greta: voor mij een Westmalle
Pallieter: dubbel of tripel
Greta: dubbel
Patricia: een plat waterke

Pallieter gaat weg

Patricia: vind je de wijn lekker?Hij is nogal zuur.
Marie-Anne: valt wel mee.
Patricia: Hij heeft wel een fruitige afdronk ,maar ik ga hem toch niet opdrinken.
Marleen: ik heb dat niet zo graag, een hele fles. Met een karafke kan ik beter bijhouden wat ik drink.
Marie-Anne: dan zullen we voor jou streepjes zetten.
Greet: op het glas.
Renilde: nog tot daar

Pallieter brengt de drankjes.

Marleen: en wat is de betekenis, eu de rol van het jongetje?
Greta: dat vond ik ongeloofwaardig. Dat zij hem ineens leerde praten.
Marleen: ze hadden allebei wel een trauma te verwerken.
Greta: en dat hoorde hij al aan de telefoon?
Patricia: een voorbode dat zij de schrijver een stem kan geven.
Marleen: een hint van interpretatie?
Marie-Anne: waren daar nu normale mensen in dat boek?
Renilde: ik vond dat koppel, die buren, wel normaal ja.
Greta: en nog wel een Belg.
Patricia: wetenschappers, medici en schrijvers maken de mens gezond.
Marleen: en waarom komt zij altijd terug naar hem?
Marie-Anne: waarom laat hij haar altijd toe, eerder?
Marleen: en geeft hij aan haar al zijn geld.Hij moet zelfs zijn appartement op het laatst verkopen?
Greta: maar zij houden toch van elkaar.Want als hij daar die ander heeft, daar in Madrid, dan is zij toch niet min.
Renilde: maar zij vindt dat ook niet goed voor hem.Ze zegt dat ook tegen hem. Dit appartement is een grote rommel en jij stond altijd zo op orde.
Patricia: dat leek mij ook maar een oppervlakkige relatie.
Renilde : waarom denk je dat?
Patricia: hij gaf haar toch gemakkelijk op.
Marleen: hij zal ook wel geweten hebben dat die relatie niet lang kon duren.
Renilde: denk je dat?
Marleen: ja, hij wist toch ook wel dat zij veel jonger was.Hij zal zich wel beveiligd hebben tegen de pijn.
Marie-Anne: ik denk ook dat hij niet meer zo in de liefde wou opgaan.
Greta: die relatie met het stoute meisje heeft hem toch wel getekend.
Renilde: dat was een obsessie.
Patricia: obsessie?
Renilde: ja, hij kon toch niet zonder haar en zij niet zonder hem?
Marleen: ja, ik vond dat zo erg dat hij niet in Peru kon blijven toen zij de telefoon niet opnam.
Greta: en dan zijn opluchting toen hij thuiskwam en zij op hem wachtte.Dat vond ik wel ontroerend.
Marie-Anne: en dan die telefoon om te zeggen dat de telefoon terug gemaakt is.
Patricia: ik dacht dat zij toen loog.
Renilde: meen je dat?
Patricia: dat dacht ik, ja.Ze had toen toch al die oudere man, volgens mij. Dat was opgezet spel.
Renilde: ja dat kan.Dan wordt het wel helemaal arme Ricardito.
Marie-Anne: maar waarom deed ze dat toch allemaal?
Marleen: uit armoede
Anne: maar dan was ze toch bij de eerste man gebleven: die had toch genoeg geld.
Greta: of bij die Japanner.
Anne: zou dat er echt zo aan toe gaan in Japan?
Greta: ik weet het niet.Mijn schoonzus zit nu in Japan.Ik zal het haar eens vragen.
Renilde: maar die Japanner dat het was toch het kantelmoment, nee.
Marie-Anne: dat kunt ge wel zeggen.
Anne: ik snap dat niet dat vrouwen dat nodig hebben.
Renilde: maar nu was het wel omgekeerd.Nu was zij de slaaf en hij de meester.Dat verweet zij hem toch.Dat hij altijd zo braaf bleef.
Greta: zij was op zoek naar haar meester.
Marie-Anne: maar dat ging wel heel ver.
Renilde: tot haar leven op het spel stond.
Patricia: Die Japanner had haar toch buitengezet.
Renilde: neenee, dat had zij toch verzonnen.
Patricia: och god ja.
Marie-Anne: dat zei die dokter toch
Greta: die vond dat ook heel sterk van haar.
Anne: verslaafd aan vernedering.
Marleen: ik ken ook zon koppel.Hij kijkt helemaal naar haar op en doet alles voor haar.
Greta: ja, maar wat die Japanner allemaal met haar gedaan heeft.
Marleen: wat zegt dit allemaal over de liefde?
Marie-Anne: gaat het over liefde?
Patricia: dan vind ik dat A S Byatt veel meer over liefde ging.
Marleen: Obsessie
Patricia: Possesion, ja.

Renilde steekt haar hand op. Pallieter komt naar de tafel

Greet: ja Renilde
Renilde: krijgen wij nog wat zoutjes?
Pallieter: zeker.
Greet: oh, ik dacht dat je een vraag ging stellen.
Renilde: Ik heb een vraag gesteld,ja.

Pallieter zet twee schaaltjes met zoutjes op de tafel

Marleen: en die Arquimedes?
Anne: dat vond ik een goedkope truc.
Greta: dat was die met zijn golfbrekers.
Renilde: toch wel straf dat dat haar pa bleek te zijn.
Greta: met die neef die geen neef was.
Patricia: de lezer die een boek zo goed vindt, dat hij alles over die schrijver wil weten.
Marleen: ik vond dat wel een goed beeld, verklaart de aantrekkingskracht van Ricardito voor haar. Hij is haar golfbreker?
Patricia: waarvoor stond Archimedes?
Marleen: dat is haar vader.
Patricia: de wetenschapper, bedoel ik.
Marleen: denk je niet dat Arquimedes gewoon een veelvoorkomende naam is?
Greet: is dat die niet van de zwaartekracht?
Marie-Anne: ja, dat is die met zijn bad.
Marleen: ik heb het niet opgezocht.
Patricia: zwaartekracht?
Greta: dat was toch geen positieve relatie met haar vader.
Renilde: hij wou via haar naar Parijs.
Marleen: zij wou ook niet terug naar Peru.
Anne: dat vond ik wel een prachtige scène met dat meisje, het roze varkentje.
Marleen: op dat feestje?
Anne: toen ze ontdekten dat zij geen Chileense was.Geen enkel karakter leefde in dit verhaal maar dat roze varkentje, schitterend beschreven.
Marleen: dat meisje wist dat wel niet.
Anne: nee die was te goeder trouw (zoekt passage)
Marleen: maar misschien kunnen we dan overgaan naar het belang van de taal.
Renilde: heel belangrijk.
Marie-Anne: hij was ook vertaler.Ik vond dat ook prachtig hoe hij dat uitlegde dat zij andermans taal gebruikten (zoekt passage)
Renilde: en ook dat zij geen sporen nalaten.
Marie-Anne: en dat je als vertaler alleen de woorden gebruikt maar niet naar de betekenis hoeft te kijken.
Greet: dat kan toch niet.Je kunt toch niet vertalen zonder interpretatie.
Renilde: dat moet nochtans.Bij ons krijgen die mannen een lijst van vakjargon, dat moeten zij voorbereiden.Die hebben daar toch wel veel werk mee.
Marleen: maar in een literaire vertaling, daar speelt de interpretatie wel mee.
Greet: in iedere vertaling.
Renilde: nee, dat kan helemaal niet want vaak wordt er vertaald naar het Engels en vanuit het Engels naar een andere taal.
Greta: als ik dan denk aan die oefening van een zinnetje doorzeggen.
Renilde: ze moeten precies vertalen wat er gezegd wordt.Dat is intensief werk.Die mannen mogen maar 20 minuten werken en dan moeten ze rusten.En die hebben ook recht op anderhalf uur lunchpauze en wij moeten dat respecteren.Als bij ons een vergadering, bijvoorbeeld, uitloopt en wij willen nog wat langer werken of vroeger beginnen, dan mogen wij dat niet.
Anne: dat lijkt mij ook wel moeilijk, zo simultaan vertalen.
Marleen: in het boek wordt ook veel vertaald.
Greta: ja dat vond ik wel erg irritant.Iedere conferentie kon hij laten zien wat hij erover wist.Eentje over de arme landen, dan kregen we daar ook weer zijn opinie.Allez dacht ik dan, dat weten we ook weer.
Marleen: dat hij Russisch ging leren, vond ik toch wel indrukwekkend.
Renilde: en dan Tsjechov gaat vertalen.
Marleen: en zij spreekt ook verschillende talen.
Greta: maar altijd gebrekkig
Marie-Anne: sprak zij ook Japans?
Patricia: of Engels?
Renilde: Japans denk ik, want ze bestelde toch thee in het Japans en ze verstonden haar niet goed.
Anne: ik heb die passage gevonden met het roze varkentje. ‘Een blij varkentje wier vetrolletjes werden opgestuwd door haar roze jurk met een grote strik op de rug’. Het was dus geen roos varkentje, maar een blij met een roze jurk.Op pagina 17.
Greta: Die Miraflores wijk leeft ook wel.
Anne: je voelt dat hij daar gewoond heeft.

Een groep installeert zich rond de piano

Greet: och, nu krijgen we nog Porky and Bess
Greta: musicals vandaag
Marleen: en wat zegt het boek over oud worden?
Greet: dat het een goed idee is?
Greta: Ik vond die multiculturele wijk in Madrid wel iets hebben, ik wil daar wel eens op bezoek gaan.
Renilde: en die jonge vriendin.
Marleen: hij kon wel niet geloven dat ze bij hem zou blijven.
Renilde: maar hij vond haar verhaal wel interessant. Als zij beschrijft wat zij in de etalages ziet.
Greta: hij leert met andere ogen kijken
Patricia: maar dat is toch een oppervlakkige liefde. Dat zit toch in haar decor bouwen.Het stoute meisje zijn innerlijk en de andere het uiterlijk.
Renilde: zo zie ik dat wel niet.Decor is toch een visualisering van de binnenwereld. Het decor versterkt toch de betekenis van de werkelijkheid?
Patricia: ja ,je hebt gelijk.
Marleen: maar dat kon het stoute meisje toch niet zo goed hebben.
Anne: Waarom ging ze naar hem terug toen ze doodziek was?
Patricia: Eros en Thanatos?
Greta; ze heeft zelfs een detective ingehuurd om hem te vinden.
Patricia: ik vind dat oud worden getoond wordt als de kans om authentiek te worden, de periode waarin je je maskers kunt afgooien.
Greta: dat zij haar vrouwelijkheid kan loslaten?
Marleen: dat was toch een belangrijk wapen, daarmee bereikte ze toch alles.
Marie-Anne: kan! Ze heeft toch geen keuze? Ze wordt verteerd door kanker en hij heeft een hersenbloeding gehad.’t Is van te moeten ja.
Renilde: ja, hij kan niet meer vertalen.
Patricia: maar hij bereikt toch wat hij altijd wou, is niet meer vervreemd in zijn vertalerschap.
Marie-Anne: en moet hij daarom ziek worden?
Greta: je moet iets verliezen, om iets anders te krijgen?
Patricia: ik begrijp ook niet waarom zij zo gruwelijk ontvrouwd moet worden.
Marie-Anne: maar zij heeft geen keuze…
Anne: ja maar de schrijver wel, waarom moet zij geslachtsloos worden, bedoel je?
Patricia: hij krijgt toch geen kanker die hem ontmant?
Renilde: hij krijgt wel een huisje.
Marleen: zij had ook een relatie met een oudere man.
Greta: die zijn kinderen rebelleerden daar wel tegen.
Marie-Anne: zij heeft hem ook teruggestuurd naar zijn kinderen.
Greta: toen ze al ziek was.
Greet: en zij krijgt dan een huisje van hem?
Renilde: dat huisje geeft ze dan wel aan Ricardito.
Greta: na alles wat hij voor haar gedaan heeft.
Marleen: waarom ben je het verhaal blijven lezen?
Marie-Anne: ik vond dat het vlot las.
Greta: ik niet, dat telkens opnieuw beginnen.
Patricia: ik ben blijven lezen omdat ik het niet begreep en ook door het vertelperspectief
Marleen: ja dat was speciaal.
Patricia: een oudere man die terugblikt op zijn leven en soms kondigt hij al aan dat het anders gelopen is. Ik wou weten hoe de oude man zo geworden was.
Marleen: gelukkig doet hij dat alleen maar soms.
Renilde: maar het is toch een open einde.
Patricia: dat vind ik niet: hij heeft het boek toch geschreven.
Greta: dus hij heeft de vraag van het stoute meisje gevolgd.
Marie-Anne: moest zij daarom sterven?
Anne: is die zus nog teruggekomen?
Marleen: nee, die komt alleen in het begin voor. Wat vonden jullie van de politieke context?
Greta: die revolutionair, heeft die echt bestaan?
Marleen: dat zal wel, maar dat heb ik ook niet opgezocht.
Renilde: toch straf dat je revolutionair wilt worden zonder dat er een reden toe is.
Patricia: en dan je land ontwricht.
Marie-Anne: heeft hij ook meegedaan aan d revolutie?
Marleen: hij is wel politiek geëngageerd.Hij heeft de vorige keer zelfs meegedaan aan de presidentsverkiezingen, maar hij heeft het net niet gehaald. Toen hij jong was, steunde hij de links, maar hij is opgekomen voor de conservatieven.
Greta: en dan die homo die met al die vrouwen vrijde.
Marleen: die relatie met die oude vrouw was toch ook ongeloofwaardig
Patricia: dat was een vroegere madam, nee?
Renilde: een madam?
Marleen: een verpleegster.
Greta: en hij lag op straat en zij pikte hem dan op.Dat vond ik ook zo ongeloofwaardig.
Patricia: een soort van mecenaat?
Greta: en waarom moesten wij nu telkens in een ander verhaal stappen?
Patricia: ik heb dat verbonden met luminality van Victor Turner, de antropoloog.
Greta: Turner?
Patricia: Ja, maar je moet er wel Victor voor zetten, want er is ook nog een Mark. Ik heb geen juist Nederlands woord voor luminality: het is een gemoedstoestand, periode waarin alles kan veranderen en luminal personages die behoren nergens toe.Ricardito en het meisje zijn luminal personages: hij is wees, immigrant, vertaler, engageert zich nergens toe. Luminality is een veranderingsritueel. Het kent een voorbereidende fase, waarin je je moet ontdoen van alle oppervlakkige identiteitskenmerken, dan de luminal fase waarin ruimte bestaat voor alternatieven, experimenteren, en dan de fase waarin de verandering is opgeslagen.
Greta: moet je dat zo ver gaan zoeken.
Patricia: Het is op zoek gaan naar de kern van het mens-zijn, humanitas. Wij kennen dat systeem wel, als iemand trouwt bijvoorbeeld
Greta: dan is de vrijgezellenavond zo iets
Patricia: ja, of als je je totem krijgt bij de scouts
Greta: ik was bij de gidsen
Patricia: in ieder geval, je wordt daar ook helemaal uit je rol en plaats ontvoerd…
Marie-Anne: drinken we nog iets?