6 Karafkes rode wijn en één thee

mystory
6 Karafkes rode wijn en één thee

Marie-Anne en Greet zitten aan een lange rechthoekige tafl in de rechterhoek. Patricia komt binnen.

Patricia: hallo
Pallieter: rode wijn van op het vat?
Patricia: eu…ja, ok. Zal ik het meenemen?
Pallieter: ik zal het wel brengen .

Patricia wandelt naar de tafel. Er zitten nog twee koppels te eten.

Patricia: k heb geluk. Hij is goedgezind
Marie-Anne: hoe gaat het?
Patricia: het gaat.
Greet: ik heb ook eens niersteentjes moeten laten vergruizen.
Patricia: oei, zeer pijnlijk.
Greet: och weet ge, nu weet ik waar mijn nieren liggen.
Patricia: ik ook
Greet: en als ik ze voel, dan drink ik maar wat meer water

Pallieter brengt wijn voor Patricia

Patricia: tja, hij vroeg het zo vrolijk.
Marie-Anne: boh, dan maar goed verdunnen met water, dat moet wel gaan.

Greet komt binnengestormd.

Greet: Ik was hier bijna niet geraakt.Les tot halfzeven, doe de deur achter mij dicht, zie dat ik mijn jas en sleutels in het docentenlokaal heb laten liggen, sjees daarnaartoe, gesloten, stond ik daar helemaal alleen in de school, da’s akelig, gelukkig was Mark, ons departementshoofd, er nog, sleutels gehaald, die met mij mee naar het docentenlokaal. Ik met mijn jas en sleutels naar mijn auto. Ik dacht Eddy zal al wel honger hebben. Wij hadden afgesproken om in dat nieuw restaurant bij ons om de hoek te gaan eten; ‘all you can eat’. Hebben die van de avondschool mij toch niet ingesloten! Ik dacht dat ik iets kreeg. Ik naar dat secretariaat, maar daar hadden ze geen lijst van de nummerplaten. Kunt ge dat begrijpen?Ja, daar stond ik. Toen wilde ik naar Eddy bellen, lag mijn gsm nog thuis, die moest opgeladen worden. Ik dacht dat ik iets kreeg. Eddy zal nu al wel dood aan het gaan zijn van de honger, dacht ik.Enfin, toen heeft Mark mij naar huis gebracht en Eddy heeft mij hier afgezet. Maar nu hoop ik wel dat straks iemand nog even langs de school wil rijden, dat ik mijn auto terug heb.

Marleen komt binnen met papieren onder de arm.

Marie-Anne: daar zè. Die heeft voorbereid.
Greet: ik heb het niet gelezen, Marleen. Ik zeg het maar.
Marleen: foei, Greet.
Greta: ik heb het wel gelezen, maar ik weet niet of ik het boek leuk vind.
Greet: ik ben verschillende keren naar de bibliotheek geweest, maar het was telkens uitgeleend. Daar stond wel zo’n hele rij van boeken van hem. Ik had nog nooit iets van Mario Vargas LLosa gehoord.
Patricia: ik denk ook dat ik nog nooit iets van hem gelezen had.
Greta: dat kan toch bijna niet.
Greet: maar ik lees de Latijns-Amerikaanse schrijvers niet graag.
Marie-Anne: Marquez?
Greet: en Allende. Nee, ik kan daar moeilijk in komen in die verhalen.
Greet: geef mij dat boek eens.Ik ben er bijna zeker van dat wij al iets van hem gelezen hebben.Hier ‘Lof van de stiefmoeder’ dat hebben wij in deze groep gelezen. Ik wist het.
Patricia: ik herinner mij dat niet meer.
Marleen: maar dat moet toch op onze lijst dan staan.
Marie-Anne: is er een lijst?
Marleen: ja, ik heb een handgeschreven lijst aan jou, Greta, gegeven van alle boeken die wij al gelezen hebben.
Patricia: en een zware verantwoordelijkheid rustte op haar schouders.
Greta: weet ik dat nog?
Greet: dat weet ik niet, ik heb al moeite genoeg om bij te houden wat ik nog weet.
Greta: ja, nu herinner ik het mij. da’s juist, Marleen,maar ik heb toch een digitale lijst naar jou gemaild, Patricia
Patricia: ja? Dat moet ik eens opzoeken.
Marleen: dames komt Renilde niet?
Patricia: jawel, ze heeft nog ge-smst.
Greta: Anne komt ook, maar die heeft het boek pas vorige week gekregen.
Marie-Anne: Ja, ik heb het nu ook pas uit.
Greta: ik was ook blij
Greet: dat Patricia in het ziekenhuis gelegen heeft?
Patricia: zeg het maar hé dames, alles voor de boekenclub.
Greta: dat ik wat extra tijd gekregen heb.

Renilde komt binnen

Renilde: sorry dames dat ik te laat ben.
Patricia: ach voor éne keer kan dat geen kwaad.
Renilde: ik heb het boek wel uitgelezen!
Greta: ach voor éne …
Marleen: misschien kunnen we beginnen.
Allen: ja

Anne komt binnen

Marleen: je hebt nog niet veel gemist.
Greet: we moeten nog beginnen.
Marleen: ik heb de vragenlijst doorgestuurd omdat Anne vorige keer dat gevraagd had.Ik hoop dat niemand zich daaraan gestoord heeft.
Marie-Anne: nee, ik vond dat juist goed.
Patricia: ik ook, ik heb ze wel niet vooruit gelezen, maar het is wel lief voor degenen die dat wel willen.
Greet: ik ben wel niet zo goed in Spaans
Marleen: we moeten de vragen wel niet in die volgorde beantwoorden.
Greta: het gesprek blijft toch het belangrijkste.
Patricia: jij had schrik dat we nu huiswerk moesten maken, hé.