ouw dozen: vergadering

Scène I
Salon
(Iedereen behalve Ché en Friedl)
Louisa:
‘Waarom laten we geen heterovrouwen toe?’
Anna:
‘Waarom heb ik dit al zo vaak gehoord?’
Louisa:
‘ ’t Is toch waar. Al die potten kennen mijn versiertrucs al. Maar zo’n vers heterootje…’
Olga:
‘Hou toch op. Op jouw leeftijd’
Louisa:
‘Mijn leeftijd?! Wat is dat?’
Olga:
‘Oei als ik dat al…’
Louisa:
‘Ben ik dan 73 omdat ik toevallig 73 jaar geleden geboren ben of 25?
Anna:
’25?!’
Louisa:
‘omdat ik toen voor het eerst met een vrouw gevrijd heb?’
Allen :
Ah (geveinsd ontroerd, dalende intonatie)
Louisa:
Niks te A die keer(dubbelzinnig)
Allen:
(gelach)
Louisa:
‘Sindsdien ben ik niet meer te stoppen’ (dramatisch)
Anna:
‘En ben je daardoor dan tegen de tijd gegroeid?’
Louisa:
‘Daardoor ben ik 25, ja’
Olga:
‘Leeftijd geeft aan hoe lang je geleefd hebt’
Louisa:
‘25 jaren van versieren, versierd worden of versierd zijn’ (triomfantelijk)
Gina:
‘Allez, zitten we toch met ne decorateur-general!’
Ché:
‘Dames, tijd voor jullie medicijntje’ (karretje met 2 ijskoelers en 2 flessen Veuve-Cliguot, en een aantal flessen Spa. Ché opent de flessen en begint de glazen te vullen)
Louisa:
Ché, op jou heb ik zitten wachten’ (melodramatisch)
Olga:
‘Ge meent het…’ (verontwaardigd)
Ché:
(onmiddellijk na Olga) Beter het werkschema…
Louisa:
(onverstoorbaar) ‘Ik dacht, ik ga onze Ché vanavond eens verwennen’
Anna:
(gegeneerd) ‘Hou op deco’
Olga:
(verontwaardigd) ‘Dat ik dit nog moet meemaken’
Louisa:
‘Ik dacht Ché verzorgt ons zo goed, het wordt tijd dat ik eens iets terug doe’
Ché:
(speels onschuldig) ‘Loonsverhoging. Dat apprecieer ik enorm,Louisa.’
Olga:
(schamper lachje) ‘Heel mijn leven tegen het seksisme gevochten’
Gina:
(sussend) ‘Trek het je niet aan, Olga. Ché redt zich wel.
Olga:
‘Het is ronduit beschamend. Zo’n lesbiennes zouden we buiten moeten zetten.’
Louisa:
‘Schatje, een beetje plezier maken.’
Olga:
(declamerend) ‘De vrouw als lustobject’
Louisa:
(ironisch krijsend) ‘Ei! Een feministe. Help!’
(Friedl komt binnen en ineens zijn ze allemaal stil. Friedl is helemaal in het zwart. Haar ogen opgezwollen van het huilen.)
Andreas:
‘Friedl kom hier’(en geeft haar een knuffel, Friedl gaat naast Andreas zitten.) ‘Het is niet makkelijk, hm.’
Ché:
‘Wil je iets warm drinken Friedl’
(Friedl knikt en Ché verdwijnt)
Gina:
(schraapt haar keel en kijkt vragend naar Friedl die naar haar knikt) ‘Oké dames, dan kunnen we nu met de vergadering beginnen. Wie schrijft het verslag?’ (Gina kijkt rond)
Anna:
‘Dat zal ik doen’
(Ché komt binnen en geeft Friedl haar thee met citroen en honing, Friedl lacht
3
zwakjes.Ché af)
Gina:
‘Bon, ik begin met een agendapunt van vorige vergadering: bloemen. Roos en haar team hebben keihard gewerkt aan onze prachtige tuin en daarom zou het tuinteam het appreciëren mochten ook wij geen bloemetjes uit den hof plukken. Ook geen bloemen uit de wildtuin want die gaan onmiddellijk dood. Dat evenwicht is veel fragieler daar. De voorraad geurkaarsen en wierrookstokjes is ook aangevuld. Iedereen mag daaruit wel zoveel plukken als zij maar wil? Ons reservefonds groeit, onze beleggingen doen het nog altijd goed. Er zijn een paar aanvragen die we moeten bespreken..’
Friedl:
(geeft aan dat ze ook nog iets wil zeggen, fluisterend) ‘Ik heb een mededeling…aan het einde.’
Gina:
‘OK Friedl. Researchfonds, interview, galerij en voetbalvakantie van volgend jaar?...Geen andere punten meer?’
Andreas:
‘Omatijd’
Gina:
‘en omatijd’
(Ché komt op met hapjes)
Anna:
‘hm Ché, dat ziet er lekker uit!’
Olga:
(verrukt) ‘Sushi! Oh Ché, mijn lievelingsgerecht (grijpt gretig naar de stokjes)
Louisa:
(imiterend Ché wordt lievelingsgerecht) ‘Oh Ché, mijn lievelingsgerecht!’
Anna:
(waarschuwend)’Deco!’
Louisa:
(gespeeld onschuldig) ‘Ja?’
Anna:
‘Hier heb je je stokjes’
Louisa:
(protesterend+dubbelzinnig) ‘Ik gebruik liever mijn vingers.’ (neemt de stokjes wel aan)
Gina:
‘Ik begin al met puntje één, ok? Er is een aanvraag binnengekomen van een studente psychiatrie die het verband tussen lesbianisme en burn-out wil onderzoeken.’
Louisa:
‘Waarom niet tussen lesbianisme en humor?’
Anna:
‘Hm, altijd wel zware onderwerpen. Ze kunnen toch ook eens onderzoeken waarom lesbiennes zelfredzaam zijn, of gelukkig.’
Olga:
(kucht)Mythes en vooroordelen in de lesbische gemeenschap.’
Friedl:
‘Ik vind dat we haar onderzoeksvoorstel eens moeten bekijken. Ik zou haar uitnodigen.’
Andreas:
‘Ik ook.’
Gina:
‘Ok, Friedl en Andreas nodigen haar uit.’
Olga:
‘Mij interesseert het ook wel.’
Gina:
‘Ok jullie drie dan? Iedereen akkoord?’
Allen:
‘Hm.’
Gina:
‘We zijn uitgenodigd door kanaal Z om te komen praten over ons samenlevingsproject Outroze, daarna zouden we nog een chatsessie moeten houden van een uur.’
Andreas:
‘Is dat wel iets wat we willen doen?’
Olga:
‘Wat wil je zeggen, Andreas?’
Andreas:
‘Ik vraag mij af of wij dit wel moeten doen. Persoonlijk vind ik dat we ons huis gesloten moeten houden. Anders worden we zo’n freakshow.’
Olga:
‘We kunnen toch het goede vb geven?’
Andreas:
‘Och Olga, het goede vb, wat is dat? Wij hebben een model dat voor ons werkt. Ik hoop dat iedereen de kans krijgt om haar eigen model te creëren.
Olga:
‘ Maar als we in de media komen’
Anna:
‘ dan kneden ze ons tot hun model’
Andreas:
‘en wij mogen dan blijven spelen in een soort kijkdorp.
4
Olga:
‘Hm, je hebt gelijk. Straks moeten we nog in een pleasantville gaan wonen.
Gina:
‘We weigeren dan? Ok, ik zal terugmailen. De galerij. Zijn we bereid om een galerij voor lesbische kunstenaars te sponsoren.’
Olga:
‘Ik zou ja zeggen. De kunstwereld is er eentje van ons kent ons én het is vooral een mannenwereld. Ik geef jou een goede kritiek, als jij in de galerij mijn werk exposeert.’
Anna:
‘Ik vind wel dat het kunst moet zijn.’
Olga:
(vol vuur) ‘Natuurlijk, maar in Vlaanderen word je doodgeknuffeld als je tot het juiste kliekske behoort en met kunst heeft dat niets te maken.’
Louisa:
‘Ik vind zo’n ruimte toch ook belangrijk. Je kunt heel moeilijk iets verkopen als je geen aangename plek hebt waar de klanten eu ‘de waar’ kunnen bekijken.’
Andreas:
‘Maar ga je hen dan niet veroordelen tot een klein clubje? Welke lesbiennes kopen kunst?’
Gina:
‘Gertrude Stein?’
Anna:
‘Kunst en geslacht, kunst en geaardheid. (zucht) Laten we die vraag op onze website zetten.’
Louisa:
‘Ja, waarom doen we dat niet?’
Gina:
‘De website?’ (iedereen knikt) ‘Cluny. Volgend jaar gaat de wereldbeker voetbal door. Gaan we het huis in Cluny nog huren?’
Louisa:
‘Absoluut.’
Olga:
‘Da’s zeker dat.’
Andreas:
‘Ik kan de pastis al ruiken.’
Gina:
‘Pétanque, eten op het terrasje en gokken op de winnaar.’
Andreas:
‘Zwerven door Cluny, mijmeren in de schaduw en vol verwondering de uren zien groeien.’
Allen:
(gelach)
Gina:
‘Dus Cluny akkoord?’
Louisa:
‘Ik zal het praktische wel regelen.’
Gina:
‘Omatijd?’
Andreas:
----------
Gina
‘Indertijd heb ik beslist geen kinderen te nemen, voelde mij er ongeschikt voor. Geen kinderen, geen kleinkinderen. Gelukkig is er meer dan biologie. Genoeg ouders en grootouders met weinig tijd en genoeg kindjes die graag zo’n trage, tijdhebbende oma willen hebben. Dus …
------------------------------------------------------------------------------------------------------
stel jij je groot hart open voor die kleintjes. Ik wil dat ook wel en er zullen er nog zijn.’
Allen:
‘Ja lijkt mij ook, vind ik ook, denk ik ook’
Andreas:
‘Zal ik dan rondvragen en volgende keer verslag uitbrengen?’
Gina:
‘Goed idee. Friedl?’
(een stilte valt)
Friedl:
(met bevende stem) ‘Ik zou een mededeling willen doen. Ik wil het alleen maar vertellen, mijn vraag stellen, maar ik wil nu geen reacties, geen enkele.’ (kijkt rond, iedereen knikt) ‘Vandaag ben ik naar de rechtband gemoeten. Ik ben veroordeeld, misbruik van vertrouwen. Het is aan jullie of jullie mij nog als directrice willen. Ik begrijp iedere beslissing.’ (Iedereen kijkt weg. Friedl staat als eerste op)
DOEK
5