ouw dozen: kunst

Bedrijf 2
Scène I
Aan het zwembad
Roos, Gina,Olga en Anna liggen in ligzetels. Roos snurkt en slaapt met schokjes.
Anna:
(naar Gina) ‘Dat ziet er geen gelukkige slaap uit.’
Gina:
(legt liefdevol de badhanddoek over de schouders van Roos) ‘Moeilijke periode nu.’
Anna:
‘Nu?’
Gina:
‘Haar vorig leven.’
Anna:
‘De verjaardag van een herinnering.’ (bevestigend)
Gina:
‘Een heel pijnlijke...’
(Ché komt binnen met een hartmeter)
Ché:
‘Wie heeft er gezwommen?’
(Gina, Olga en Anna steken hun hand op. Ché begint bij Gina. Louisa komt binnen in een bloedrode badjas, een gele zonneklep en een wit vierkant op haar boezem.)
Louisa tegen Ché:
‘Druk eens op mijn leeg plekske.’
Anna tegen Ché:
‘Niet op letten.’
Louisa:
(gespeeld verontwaardigd) ‘Nee,nee. Dit is kunst, hier op mijn leeg plekske.’
Gina:
‘Hier leeg plekske.’ (duwt op het vierkantje)
Louisa veert recht, salueert twee keer en stapt elegant naar achter twee keer. Verbazing alom
Gina:
‘Wat krijgen we’
Louisa:
(steekt boezem uit) ‘Leeg plekske’
Gina:
(schatert het uit maar drukt opnieuw)
Louisa:
(zelfde vertoning en huppelt naar achter naar Anna, gegiechel, maar kan het niet laten)
Anna:
‘Allez, Louisa!
Olga:
(krijgt ook het leeg plekske en duwt ook) ‘Zo zot als het achterste van een deur, zouden ze bij ons zeggen.’
Louisa:
‘Hela, dit is lesbische kunst.’ (nog eens met het beentje)
Olga:
‘Lesbische’ (stijgende intonatie)
Louisa:
‘Jep? (wijst op het vierkantje) de leegte en ik daar rond.’
Olga:
(bedenkelijk) ‘De leegte en jij daar rond? Is dit de essentie van wie jij bent?’
Louisa:
‘Jep’
Olga:
‘En als we op jouw (slikt) leegte duwen dan krijgen we die belachelijke tics nerveux.’
Louisa:
(draait met haar ogen) ‘Geen tics scha…zoe…Olga (Olga kijkt waakzamer, Louisa draait wat ongemakkelijk rond, maarhervindt dan haart bravoure en theatraliteit, en herhaalt de vertoning) ‘c’est moi!’
Olga:
(ironisch) ‘Ah oui!’
Louisa:
(wijst rond het vierkantje) ‘decorateur (salueert) general (kijkt triomfantelijk)’
Olga:
‘En dat eu huppeltje’
Louisa:
(doet het snel en zegt snel) ‘Lesbisch’
Gina, Roos en Anna die ondertussen allemaal langzaam zijn beginnen luisteren roepen: ‘wat!?’
Louisa:
(doet het opnieuw) ‘Lesbisch’
14
Olga kijkt aandachtig naar Louisa
Gina:
‘Waarom moet dat lesbisch erbij?’
Louisa:
‘’t ging toch over de lesbische kunst, nee?’
Gina:
‘Jaaa’ (stijgende intonatie)
Louisa:
‘Awel, ik heb daarover nagedacht, efkes (draait met haar ogen) en ik vond niks.’
Gina:
‘Efkes’ (stijgende intonatie) (in twee duidelijk lettergrepen)
Louisa:
(draait zich frontaal naar het publiek) ‘Is hier iemand, dat vraag ik me af, is hier iemand die weet wat lesbische kunst zou moeten zijn?’ (wat pauze, de anderen doen alsof ze nadenken)
(afhankelijk van de reactie van het publiek, reageert niet is reactie 1, zegt wel iets is reactie 2)
1 Louisa:
‘Tja, van dat zwembad hier zal ik geen antwoord moeten verwachten.’
2 Louisa:
(naar het publiek toe) ‘Nee (met het wijsvingertje) jullie zijn het zwembad en volgens mijn tekst spreekt dat niet.’
Roos:
‘Ik vraag mij af of er wel zo veel verschil is.’
Anna:
‘Mijn Irma vond van wel. Zij was woest op dat homohuwelijk. (zucht, wrijft over haar ringvinger) Woest dat de totalitaire staat gewonnen had. Woest dat de blindheid opgelegd werd. Woedend dat we gereduceerd werden tot een oppervlakkig verschil…’
Roos:
(legt haar arm om Anna) ‘Sorry dat was een domme.’
Anna:
(met tranen in haar stem) ‘We zijn getrouwd…aan het einde (bitter) ’t was van te moeten.’
(Roos geeft haar een zakdoek)
Anna:
(huilend) ‘In het stadhuis heeft Irma heel de tijd geweend. De schepen dacht van ontroering’
Roos:
‘Tegen het systeem verlies je altijd.’
Anna:
‘Ze is altijd helder gebleven, hoeveel pijn ze ook had. Maar met het huis en de kinderen…om zeker te zijn…’ (snuit haar neus, schudt haar hoofd)
Andreas komt binnen moe en uitgeput. Zij doet haar kamerjas los en zet haar badmuts op. Louisa schiet recht en trippelt naar haar toe. (badpak Andreas is helemaal zwart en zij draagt zwarte broekkous voor de spataders)
Anna:
‘Ieder individu zou het recht moeten hebben om zichzelf te blijven respecteren’, ‘en zelfrespect verlies je als je tegen je geweten in moet leven.’
Ondertussen staat Louisa te fluisteren met Andreas, gesticulerend dat het geen echt zwembad is. Andreas bekijkt Louisa niet begrijpend en doet dan staande telkens dezelfde zwembeweging met haar armen en één been. Louisa kijkt even ongelukkig naar het publiek.
Louisa:
(terug in het stuk) ‘Ik ben altijd jaloers geweest op hoe Andreas kan zwemmen.’
De anderen negeren haar
Anna:
‘Maar hoe zorg je ervoor dat de anderen je niet kneden tot hun evenbeeld?’
Gina:
‘Goed kunnen toneelspelen helpt. Dan kun je doen alsof.’
Olga:
‘Of cynisme’
Roos:
‘En als je dat niet in huis hebt…’
Gina:
‘Alcohol’
Olga:
‘Literatuur’
Roos:
‘Als je de werkelijkheid in al haar rauwheid voelt.’
Gina:
‘Mode’
Olga:
‘Sport’
15
Roos:
‘je niet wil laten verblinden’
Gina:
‘Vakanties’
Olga:
‘Film’
(Andreas stopt met zwemmen en droogt zich nauwkeurig af, luistert)
Roos:
‘niet wil voelen hoe het systeem je kapotmaakt’
Gina:
‘Voetbal’
Olga:
‘Etentjes’
Roos:
‘Zelfmoord (iedereen schrikt en kijkt naar Roos) als enige manier om je zelfrespect te bewaren.’
Andreas:
‘Ook fysiek?’
Roos:
(dof) ‘Ook fysiek’ (dalende intonatie)
Andreas:
‘Dat zal wel het minst pijnlijke geweest zijn, zeker.’
Roos:
(zacht) ‘Ik hoop het, ik hoop het, uit de grond van mijn hart.’
Andreas:
(legt haar arm rond haar en strijkt haar door haar haar) ‘Jij hebt haar gevonden.’
Roos:
‘Linkerpols, in bad.’
Louisa:
‘Je t écris de la. main’
Olga:
(vliegt uit) ‘Buiten (gooit met haar badjas) buiten’
Louisa:
‘’k wou alleen maar…’
Olga:
‘Grappig zijn,zeker!!!’
Louisa:
‘De spanning breken (kleintjes)’
Olga:
(heeft haar niet gehoord) ‘Want lesbiennes zijn altijd grappig. (wordt steeds kwader, stampvoetend) Ze hebben geen kinderen, en geen man niet te vergeten, hebben niks aan hun hoofd. Ze flierefluiten er op los want ze hebben toch niks anders te doen’
Louisa:
(stamelend) ‘Ik ik’
Olga:
‘en dan zien ze zo nen deco en dan zeggen ze ‘ziede wel’’
Louisa:
(handen afwerend) ‘Ol-ga’
Olga:
‘Seks dat is het enige, dan met de één, dan met de ander, dat is het toch hé deco (spuwt het uit) seks met zoveel mogelijk vrouwen.’
Louisa:
(verstopt haar hoofd in haar handen. Roos zit versteend, Andreas geef haar een hele warme knuffel, Anna gaat naar Olga en Gina naar Louisa. Ché kijkt besluiteloos met haar hartslagmeter om van de een naar de ander.)
Anna:
‘Sht reageer je niet af op Louisa.’
Olga:
(huilt woedend) ‘Ach ja ons arme Louisa’
Anna:
‘Zij heeft je toch niets gedaan’ (wiegend)
Olga:
(meer huilen)
Gina:
(tegen Louisa) ‘Je weet dat dit niks met je te maken heeft.’
Louisa:
(huilt) ‘Jawel, ik zeg altijd het verkeerde.’
Gina:
(sust) ‘Dat overkomt iedereen wel eens, Louisa.’
Louisa:
(huilt harder) ‘Als jullie maar eens wisten’
Gina:
‘Wat voor een slecht mens je echt bent zeker’ (ironisch)
Louisa:
‘wie ik echt ben’
Gina:
(sussend) ‘Dat komt nog wel.’
Louisa:
(bitter,snuit haar neus) ‘Op m’n 80ste zeker.’
Gina:
‘Komaan Louisa, sommige mensen komen nooit te weten wie ze zijn, willen dat zelfs niet.’
Louisa:
‘Pluim voor hen, ik wou dat ik het ook kon.’
Gina:
‘Dat meen je niet, Louisa.’
Louisa:
‘Toch wel. Vanaf dat ik wist dat ik lesbisch was, heb ik niks anders gedaan dan zoeken wie ik ben, van de éne therapie, naar de andere zelfhulpgroep…’
16
Gina:
‘En ziet eens wat een mooi mens je geworden bent…’(pakt haar hoofd vast en kijkt haar recht in de ogen, voorzichtig) ‘in die 25 jaar?’
Louisa:
(kijkt haar aan, lacht lichtjes) ‘Gij durft’
Gina:
(doet alsof ze zich wat koelte moet toewuiven) ‘Ja, ik ben d’er ook niet goed van.’
Louisa en Gina lachen, Louisa geeft Gina een dikke knuffel. Olga is ook rustig en Gina gaat naar Roos,gaat achte haar zitten, slaat armen om haar heen, benen aan iedere zijde (wordt zetel waarin Roos kan wegkruipen).
Anna:
‘Ik denk dat we wel een kopje thee verdiend hebben, nee? Een beetje troost voor onze oorlogswondes. Hm?
(Iedereen staat op en af)
17